كسى كه بنده مؤمنى را آزاد كند اين مؤمن آزاد شده فداء او از آتش جهنّم است . و دليل ديگر بر اجر عتق اينست كه : در آن تخليص و رهائى آدمى است از ضرر رقيّت و بنده‌گى و نيز شخص مالك منافع خود شده و احكام مربوط به او از نقص به كمال مبدّل مىگردد . قوله : و فيه اجر عظيم : ضمير در [ فيه ] به عتق راجعست . قوله : قال النّبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج 16 ص 2 به اين شرح نقل فرموده : محمّدين الحسن ، از حمّاد بن عيسى ، از ربعى بن عبد اللّه ، از زرارة از ابيجعفر عليه السّلام قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : من اعتق مسلما اعتق اللّه العزيز الجبّار بكلّ عضو منه عضوا من النّار . قوله : قال صلّى اللّه عليه و آله و سلّم من اعتق مؤمنا الخ : روايت مذكور را مرحوم حاج ميرزا حسين نورى در كتاب مستدرك ج ( 3 ) ص ( 38 ) به اين شرح نقل فرموده : شيخ طوسى در كتاب امالى ، از ابى قلابة ، از حضرت نبوىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم قال : من اعتق رقبة فهى فداء من النّار كلّ عضو منها فداء عضو منها . قوله : و لما فيه من تخليص الآدمى : ضمير در [ فيه ] به عتق راجع بوده و اين عبارت اشاره است بدليل سوّم براى اجر در عتق . قوله : و تملّكه منافعه : ضميرهاى مجرورى به آدمى عود مىكند . قوله : و تكمّل احكامه : يعنى احكام آدمى .